...η e-πέμπτη αταξία ακολουθεί τον Πορκιουπίνο στον Ασημένιο Δρόμο του Δάσους ως το ουράνιο τόξο...

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011

Η e-κτη ατ@ξία στ΄ ανοιχτά!


Η e-κτη ατ@ξία είναι έτοιμη για τα καινούρια της ταξίδια! Το πειρατικό μας καράβι σαλπάρει! Κι εκεί στις πέρα θάλασσες μας περιμένουν θησαυροί και εξωτικά νησιά ν΄ανακαλύψουμε. Όμως δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τη σοφία του δάσους, τα ασημένια μονοπάτια και τα μυστικά των Αμαδρυάδων. Πάντα θα τα κουβαλάμε στην ψυχή μας.
Άντε παίδες! Ατρόμητοι θαλασσοπόροι μου! Στα κατάρτια! Ώρα ν΄ανοίξουμε πανιά!
  H e-κτη αταξία στ΄ανοιχτά!


(το ιστολόγιο αυτό θα παραμείνει ανοιχτό για όσους θέλουν να ακολουθήσουν τα χνάρια που άφησε η e- πέμπτη αταξία  στο μαγεμένο δάσος)

Η e-κτη ατ@ξία σε νέες περιπέτειες!

Παίδες! το καινούριο ιστολόγιο της e-κτης ατ@ξίας είναι στα σκαριά... Πειρατικό καράβι στ΄ανοιχτά νερά! Μετά τις εξερευνήσεις στα ασημένια μονοπάτια του δάσους καιρός να πάμε στις πέρα θάλασσες! Μικροί θαλασσοπόροι του ονείρου, να αρματώσουμε μια χάρτινη βαρκούλα και να ταξιδέψουμε...

Για λίγες μέρες ακόμη, το παλιό μας ιστολόγιο θα μας φιλοξενεί...
Το καινούριο μας ιστολόγιο βρίσκεται ακόμη στο ναυπηγείο. Πατήστε εδώ!


Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011

με μια χάρτινη βαρκούλα...

Ας κατασκευάσουμε κι εμείς με χαρτοδιπλωτική (origami) χάρτινες βαρκούλες και να γίνουμε μικροί θαλασσοπόροι. Ακολουθήστε τα βήματα:

σαν το μικρό... θαλασσοπόρο


Τι λέτε λοιπόν να βγούμε στις πέρα θάλασσες, ν΄α αρματώσουμε ένα σκαρί (τι θα διαλέγατε: μια πειρατική γαλέρα, μια αρχαία τριήρη, ένα βυζαντινό δρόμωνα ή ένα σύγχρονο κότερο;) και να γίνουμε... θαλασσοπόροι. Σαν το Σεβάχ το Θαλασσινό...

ή σαν το μικρό θαλασσοπόρο...

Δραστηριότητα για το διαδραστικό πίνακα:

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Αγιασμός του σχολείου


Παίδες αγαπημένοι, έφτασε η ώρα να συναντηθούμε και πάλι! Τη Δευτέρα στις 9.30 το πρωί θα γίνει ο αγιασμός στην αυλή του σχολείου μας. Θα είμαστε όλοι εκεί!!!

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

Μαζί... (αποχαιρετώντας την e-πέμπτη αταξία μου...)

Αφιερωμένο στα 13 υπέροχα παιδιά της πέμπτης αταξίας για τα μαγικά ταξίδια που κάναμε μαζί!

Μαζί

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

Η ποδηλάτισσα




Φαντάζομαι την ποδηλάτισσα να κεντάει ένα σύννεφο και να λέει:

μια δυο πέφτουν οι σταγονίτσες στο νερό
και μου θυμίζουν το κουδουνάκι
που είχα χάσει από καιρό
κι όπως κατρακυλάει το νερό
θυμάμαι τις ρόδες που τόσο αγαπώ
κι όπως σταματάει το νερό
σκέφτομαι τα φρένα
που έμειναν ενθύμιο λειψό

ήρθα σ΄ αυτού του σύννεφου την άκρη
κι έπαψα πια να κάνω πετάλι
μα πια ο ασημένιος μου ο δρόμος
είναι σαν αυτό το μυτερό βελόνι
μέσα στην καρδιά
όπως είχα και παλιά
το δικό μου το τιμόνι


Βασιλική Ν.

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

...πώς βλέπει το δελφίνι;


...πώς βλέπει η νυχτερίδα;

ο ήχος... ανακλάται!


Κάνε κλικ στην εικόνα να δεις τις διαφορετικές ανακλάσεις του ήχου.
Πειραματίσου και με τα τέσσερα ηχεία. Τι παρατηρείς; Τι συμπέρασμα βγάζεις;

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

Τα ελληνικά κράτη μετά την άλωση της Πόλης

Τα λατινικά και ελληνικά κράτη που διαδέχτηκαν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία (1204)


Μετά την άλωση της Πόλης από τους Φράγκους και αφού αυτοί ίδρυσαν δικά τους κράτη(βασίλειο Κωνσταντινούπολης - βασίλειο Θεσσαλονίκης -πριγκιπάτο Αχαΐας - Δουκάτο της Αθήνας - νησιά και Κρήτη στους Βενετούς), ιδρύθηκαν τέσσερα ελληνικά κράτη

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

Το Stonehenge και τα Κυκλώπεια Τείχη: ομοιότητες και διαφορές

Παρατηρήστε προσεχτικά τις εικόνες. Περιγράψτε την κάθε μια σε μια παράγραφο, χρησιμοποιώντας κατάλληλα επίθετα και ουσιαστικά. Εντοπίστε διαφορές και  ομοιότητες ανάμεσα στο μονολιθικό μνημείο του Stonehenge της Αγγλίας και στα Κυκλώπεια Τείχη των Μυκηνών


(οι πέτρινοι γίγαντες του Stonehenge στην Αγγλία)




(η πύλη των λεόντων από τα Κυκλώπεια τείχη στις Μυκήνες)

Λύσε τους γρίφους και ανακάλυψε τα μυστικά του Stonehenge!


"Στόουνχεντζ" : οι πέτρινοι γίγαντες

To Στόουνχεντζ είναι νεολιθικό μεγαλιθικό μνημείο του οποίου η διαμόρφωση συνεχίστηκε ως την Εποχή του Χαλκού, κοντά στο Έιμσμπερι (Amesbury) της Αγγλίας στην κομητεία του Γουΐλτσιρ (Wiltshire), περίπου 13 χλμ βορειοδυτικά του Σώλσμπερι (Salisbury). Πρόκειται για έναν κύκλομεγαλίθων, που κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις πλέον αποδεκτές αρχαιολογικές εκτιμήσεις ανάμεσα στο 2500 π.Χ. και το 2000 π.Χ.. Το αρχαιότερο κυκλικό ανάχωμα και η περιφερειακή τάφρος, που ανήκουν σε πρωιμότερη φάση του μνημείου, χρονολογήθηκαν προσφάτως περί το3100 π.Χ..  (Περισσότερες πληροφορίες εδώ)



Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

Περίμετρος γεωμετρικών σχημάτων

Περίμετρος ενός γεωμετρικού σχήματος είναι το άθροισμα του μήκους των πλευρών του


ΠΡΟΣΕΞΕ: Για να υπολογίσεις την περίμετρο ενός σχήματος θα πρέπει τα μήκη των πλευρών να είναι  όλα στην ίδια μονάδα μέτρησης


Στον πίνακα βλέπεις μερικά βασικά σχήματα καθώς και την περίμετρό  τους




Κάνε κλικ στην παρακάτω εικόνα για να εξασκηθείς διαδραστικά στον υπολογισμό της περιμέτρου:



Η χαμένη Ατλαντίδα (μέρος 1ον)

Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

Η μητέρα μέσα από την τέχνη

"Ο Θεός δεν μπορούσε να είναι παντού γι΄αυτό έπλασε τις μητέρες!" λέει μια εβραϊκή παροιμία. Πρόσωπο λατρεμένο που ενέπνευσε πολλούς δημιουργούς, ποιητές, συγγραφείς, ζωγράφους... Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να ανακαλύψουμε τα έργα ζωγραφικής που έχουν θέμα τη μητέρα! Τι λέτε; Κάνω εγώ την αρχή με τον πίνακα ενός αγαπημένου μου ζωγράφου του Gustan Klimt


 
... και συνεχίστε εσείς στο wiki μας! Θα φτιάξουμε έτσι ένα ακόμα υπέροχο βίντεο!

Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

Ναπολέων Σουκατζίδης: ένας ήρωας ανάμεσα στους πολλούς...






Την Πρωτομαγιά του '44, οι δυνάμεις κατοχής, σε αντίποινα για την εξόντωση ενός Γερμανού στρατηγού και του επιτελείου του, εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 κομμουνιστές, που τους πήραν από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Απ' αυτούς, περίπου 170 ήταν πρώην κρατούμενοι στην Ακροναυπλία και οι υπόλοιποι πρώην εξόριστοι στην Ανάφη. Ο εχθρός είχε κάνει γνωστές τις προθέσεις του λίγες ημέρες πριν, όταν δημοσιοποίησε μέσω του κατοχικού Τύπου και ανάρτησε στους τοίχους των σπιτιών της πρωτεύουσας την εξής ανατριχιαστική ανακοίνωση:
«Την 27.4.1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι, παρά τους Μολάους, κατόπιν μίας εξ ενέδρας επιθέσεως, εδολοφόνησαν ανάνδρως ένα Γερμανό στρατηγό και τρεις συνοδούς του αξιωματικούς και ετραυμάτισαν πολλούς Γερμανούς στρατιώτες. Εις αντίποινα θα εκτελεσθούν:
1. Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1η Μαΐου 1944.
2. Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών, τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην, έξωθι των χωρίων.
Υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Ελληνες εθελονταί (σ.σ. πρόκειται για ταγματασφαλίτες) εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς.
Ο στρατιωτικός διοικητής Ελλάδος».
Την παραμονή της εκτέλεσης, οι δυνάμεις κατοχής πήγαν στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου, όπου και επέλεξαν τα θύματά τους. Στον κατάλογο των θυμάτων, με τον αριθμό 71, υπήρχε το όνομα του Ακροναυπλιώτη Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Επρόκειτο για ένα νέο άνθρωπο, καλλιεργημένο, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο,γιατρό στο επάγγελμα, που όλα αυτά τα χρόνια ήταν η ψυχή των κρατουμένων του στρατοπέδου. Τους εμψύχωνε, τους βοηθούσε στην επικοινωνία με τους δικούς τους ανθρώπους και λόγω του ότι ήταν γνώστης της γερμανικής γλώσσας εκτελούσε και χρέη μεταφραστή για τους συντρόφους του, που ήταν υποχρεωμένοι να έρθουν σε επαφή με τον εχθρό. Τόσο πολύ σπουδαίος ήταν ο Ναπολέων, που είχε υποχρεώσει ακόμη και τους Γερμανούς να τον σέβονται.
Ναπολέων Σουκατζίδης, γράφει ο κατάλογος των μελλοθανάτων στον αριθμό 71. Ναπολέων Σουκατζίδης, ακούγεται από το στόμα εκείνου που έχει το μακάβριο έργο να διαβάσει τα ονόματα των αυριανών νεκρών. Και τότε επεμβαίνει ο διοικητής του στρατοπέδου.
- «Οχι εσύ! Οχι εσύ Ναπολέων! Οχι εσύ!». Αλλά ο Σουκατζίδης δεν ήταν απ' αυτούς που θα μπορούσαν να ζήσουν σε βάρος των άλλων.
Η απάντησή του θα μείνει αιώνιο σύμβολο αυτοθυσίας και ηρωισμού:
- «Δέχομαι, κύριε διοικητά, τη ζωή, με τον όρο πως δεν πρόκειται να την πάρω από άλλο κρατούμενο. Μόνο όταν η θέση μου μείνει κενή!».
Ο εχθρός δεν είχε σκοπό να κάνει τέτοια χάρη. Στο εκτελεστικό απόσπασμα έπρεπε να οδηγηθούν 200 κομμουνιστές. Ο Σουκατζίδης πήρε το δρόμο των συντρόφων του.


Πρωτομαγιά: δεν είναι αργία είναι απεργία!

Η πρώτη του Μάη γιορτάζεται σε όλη την Ελλάδα με εκδρομές στην ανοιξιάτικη φύση. Το μαγιάτικο στεφάνι, φτιαγμένο με αγριολούλουδα είναι ένα από τα πιο όμορφα έθιμα της ελληνικής παράδοσης. Όμως η Πρωτομαγιά δεν είναι μόνο μέρα γιορτής της φύσης, αλλά και μέρα μνήμης για τους μεγάλους εργατικούς αγώνες. Γι' αυτό και ονομάζεται εργατική Πρωτομαγιά.
Την 1η Μαϊου του 1886, στην Αμερική, 400.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη τη χώρα. Στο Σικάγο συγκεντρώθηκαν εκείνο το πρωί του Σαββάτου, που τότε ήταν εργάσιμη μέρα, πάνω από 80.000 εργάτες με τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους, για να διαδηλώσουν ειρηνικά στην πλατεία Haymarket. Αίτημά τους ήταν η μείωση ωρών εργασίας και σύνθημά τους "Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυσης , οχτώ ώρες ύπνο". Στη γύρω περιοχή είχαν παραταχθεί αστυνομικές δυνάμεις αποτελούμενες από 1350 άτομα, οπλισμένα με πολυβόλα. Περίμεναν το σύνθημα να δράσουν.

(Η σφαγή στην πλατεία Haymarket στο Σικάγο )
Κι ενώ το πλήθος της διαδήλωσης παρακολουθούσε τις οδηγίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διατάζει να διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια βόμβα έσκασε μέσα από το πλήθος και αστυνομικοί μαζί με μπράβους άρχισαν να χτυπούν τους συγκεντρωμένους, χωρίς διάκριση. Πόσα ακριβώς άτομα σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν δεν έγινε ποτέ γνωστό. Οχτώ άτομα, διευθυντές εφημερίδων δικάστηκαν σε μια φτιαχτή δίκη και καταδικάστηκαν σε θάνατο.

Μετά από αυτή την αιματηρή διαδήλωση, στο Παρίσι το 1898, οι ηγέτες των εργατικών και σοσιαλιστικών κινημάτων καθιέρωσαν ομόφωνα την εργατική Πρωτομαγιά σε ανάμνηση του αγώνα των εργατών στο Σικάγο.
Στην Ελλάδα η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση έγινε το 1892, από τον σοσιαλιστικό σύλλογο του Καλέργη. Την επόμενη χρονιά (1893), 2000 έλληνες διαδήλωσαν ζητώντας οχτάωρο εργασίας, αργία την Κυριακή και κρατική ασφάλιση στα θύματα ργατικών ατυχημάτων. Το 1894 γίνεται πάλι μια μεγάλη συγκέντρωση με τα ίδια αιτήματα που καταλήγει με συλλήψεις. Μεταξύ των συλληφθέντων και ο σοσιαλιστής σταύρος Καλλέργης.
Το 1936 στη Θεσσαλονίκη χωροφύλακες και στρατιώτες πυροβόλησαν διαδηλωτές καπνεργάτες, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 12 άτομα και να τραυματιστούν 300. Οι δολοφονίες των εργατών αυτών αποτέλεσαν την έμπνευση του Γ. Ρίτσου για τον "Επιτάφιο". Στο σημείο αυτό υπάρχει σήμερα το μνημείο του καπνεργάτη.

(Η μάνα του νεκρού Τάσου Τούση μοιρολογεί τον αδικοχαμένο γιο της)

(Πρωτομαγιά, Θεσ/νίκη 1961)
Το 1976, πάλι πρώτη του Μάη πεθαίνει ύποπτα (σε τροχαίο) ο Αλέκος Παναγούλης, σύμβολο αντίστασης κατά της χούντας.

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

Τα γόνατα του Ιησού, του Νικηφόρου Βρεττάκου



το ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου εικονοποιημένο 
από την e-πέμπτη αταξία...

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

Τάμαθες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα... από τον "Ερωτόκριτο"





Τάμαθες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα,
που ο κύρης σου μ' εξόρισε σ' τση ξενιτιάς τη στράτα;
και πώς να σ' αποχωριστώ, και πώς να σου μακρύνω,
και πώς να ζήσω δίχως σου στο ξορισμόν εκείνο;


Ερωτόκριτος

Αύριο πάμε θέατρο! Θα παρακολουθήσουμε το "Ερωτόκριτος" το μοναδικό αριστούργημα του Βιτσέντζου Κορνάρου σε μία παράσταση όπου ταλαντούχοι ηθοποιοί και μουσικοί, συναντούν κούκλες ανθρωπίνων διαστάσεων, περίτεχνες γιγαντοφιγούρες, μαγικές σκιές και ξυλοπόδαρους και αφηγούνται το πιο διάσημο παραμύθι για την αγάπη!
Με φόντο ένα ευρηματικό σκηνικό, τραγούδια και ζωντανή παραδοσιακή μουσική, εντυπωσιακά κοστούμια και μάσκες, μικροί και μεγάλοι θεατές θα ονειρευτούν, θα συγκινηθούν και θα διασκεδάσουν σε μια παράσταση με έντονες εναλλαγές και υπέροχους φωτισμούς. Από το θίασο του Ηλία Καρελλά και το θέατρο "Προσκήνιο"


 

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

του έβαλαν τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι



Όλοι οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου, διατηρούσαν στα παλάτια τους νάνους, για να τους διασκεδάζουν στα συμπόσια τους. Οι «τζουτζέδες» αυτοί -όπως τους έλεγαν- ήταν σχεδόν παντοδύναμοι και μπορούσαν να καταδικάσουν σε θάνατο ή ν’ ανεβάσουν στα ψηλότερα αξιώματα, όποιον ήθελαν: Οι αυτοκράτορες τους είχαν φοβερή αδυναμία και ποτέ δεν τους χαλούσαν το χατίρι, σε καμιά περίπτωση. Τους είχαν, ακόμη, ως μυστικοσυμβούλους και κατάσκοπους. Μόνον όταν έπεφταν σε βαρύ παράπτωμα τρεις φορές, τιμωρούνταν κι αυτοί με μια περίεργη τιμωρία. Τους έβαζαν τα δυο πόδια μέσα στο ίδιο υπόδημα και τους άφηναν να κυκλοφορούν, χοροπηδώντας. Η τιμωρία αυτή κρατούσε από τέσσερις μέχρι έξι μήνες. Στο τέλος, ο νάνος δεν μπορούσε να κρατήσει περισσότερο το αφάνταστο αυτό μαρτύριο και έπεφτε στα πόδια του αυτοκράτορα, για να του ζητήσει έλεος. Έτσι, έμεινε η φράση: «Μου έβαλε ή του έβαλε τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι».


Δραστηριότητα : Πολλές εκφράσεις που χρησιμοποιούμε σήμερα έχουν τις ρίζες τους στη Βυζαντινή εποχή. Περιηγηθείτε στις ιστοσελίδες που σας προτείνω και επιλέξτε 2-3 παρόμοιες εκφράσεις :


Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Μονή Δαφνίου: παλιές φωτογραφίες

Βρήκαμε παλιές φωτογραφίες του βυζαντινού αυτού μνημείου της πόλης μας. Τις βάλαμε σε χρονολογική σειρά και σας τις παρουσιάζουμε:

Μονή δαφνίου

Η περιγραφή του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν για τη Μονή Δαφνίου το 1841

Μονή Δαφνίου 1865


Μια ανοιξιάτικη μέρα του 1841 ο Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν επισκέφτηκε τη Μονή Δαφνίου. Διαβάστε και ακούστε την περιγραφή του:
«To αγέρι ήταν κρύο και τα σύννεφα έγραφαν μαύρες σκιές στα γυμνά βουνά. Κοντά μας σε μεγάλη έκταση απλώνονταν τα ερείπια του μοναστηριού. Ψηλά τείχη, που στις σχισμάδες τους φύτρωναν θάμνοι και περικοκλάδες, το περιτριγύριζαν. Εκεί κοντά είχαν κτίσει δύο ξύλινες παράγκες. Η μία ήταν κάτι σαν καφενείο κι η άλλη πάλι ένα είδος μαγαζιού για τους μοναχικούς ταξιδιώτες. Οι ξύλινες αυτές παράγκες κοντά στα χαλάσματα έβαζαν, θαρρείς, στο τοπίο την τελευταία πινελιά της ελληνικής μελαγχολίας».
Όταν ο Andersen με τους συνοδοιπόρους του, τον Ludwig Ross και τονΈλληνα καθηγητή Φίλιππο Ιωάννου, μπήκε στην αυλή του μοναστηριού, συνάντησε εικόνα ακόμα μεγαλύτερης εγκατάλειψης:
«Μπήκαμε στην αυλή της μονής. Παντού φύτρωναν ως μία πήχη τσουκνίδες, που έκρυβαν ανάμεσά τους ξέσκεπα, άφραγα πηγάδια. Προχωρούσαμε προσεκτικά βήμα προς βήμα, μη βουλιάξουμε. Έτσι φτάσαμε στο απέναντι τείχος. Από κει μας φάνηκε πως θα ανεβαίναμε ευκολώτερα και σε λίγο φτάσαμε στη μισογκρεμισμένη στέγη της εκκλησίας. Όσο καταστραμμένο ήταν το κτίριο, τόσο πυκνόφυτη βλάστηση το σκέπαζε. To σκέπασμα μιας αρχαίας μαρμάρινης σαρκοφάγου, ανάποδα βαλμένο, ήταν το πρώτο σκαλοπάτι εδώ πάνω. Ένα άλλο πάλι πιο κάτω ήταν από κομμάτια μιας ραβδωτής κολόνας από πορφυρίτη. Ρεζεντά, σαπουνόχορτα, τσουκνίδες φύτρωναν παντού. Οι νυχτερίδες πετούσαν μέρα μεσημέρι πάνω απ’ το κεφάλι μας. Εδώ ήταν το σπίτι τους, το βασίλειό τους, ακόμα και τώρα που ο ήλιος έλαμπε στα φτερά τους».
Τα κελιά των μοναχών στα νότια του καθολικού είχαν μετατραπεί σε στάβλους από τους Βαβαρούς στρατιώτες:
«Στη μέση του μοναστηριού τα κελιά των καλογήρων έχουν μεταβληθεί σ’ ένα μεγάλο στάβλο, όπου οι χωροφύλακες βάζουν τ’ άλογά τους- αυτά χλιμιντρίζουν τώρα εκεί όπου άλλοτε ακούγονταν οι προσευχές των μοναχών»
Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν στη Μονή Δαφνίου (ακούστε εδώ την περιγραφή του)

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Με τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν στο Δαφνί

Αν αναρωτιέστε τι σχέση έχει ο μεγάλος Δανός παραμυθάς με τη Μονή Δαφνίου, είναι καιρός να μάθετε πως το 1841 ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν που ήταν και μεγάλος περιηγητής του καιρού του, ταξίδεψε στη μεταπολεμική Ελλάδα και επισκέφτηκε τη Μονή Δαφνίου!
Έτσι επειδή πλησιάζει η 4η Απριλίου (μέρα γενεθλίων του Άντερσεν και Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου) αποφασίσαμε η επόμενη διαδρομή μας να είναι το μνημείο- στολίδι της πόλης μας, η Μονή Δαφνίου, που αποτελεί και μνημείο της Παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco.
Παίδες, θα αναλάβετε να μας ξεναγήσετε εσείς στη Μονή Δαφνίου. Αρχικά θα συλλέξετε πληροφορίες θα τις οργανώσετε με τη βοήθεια ενός εννοιολογικού χάρτη και στη συνέχεια η κάθε ομάδα θα ενημερώσει τους συμμαθητές της για το τι πρόκειται να δούμε στο χώρο. Στη συνέχεια όλοι θα επισκεφτούμε αρχικά τον περίβολο της μονής Δαφνίου και καθισμένοι πάνω στο ίδιο πέτρινο πηγάδι που ξεδίψασε κι ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, θα ακούσουμε την ταξιδιωτική του περιγραφή. Θα Αναζητήσουμε τα χνάρια του στο χώρο και στο χρόνο, θα καταγράψουμε τι άλλαξε και τι μένει ίδιο, θα φωτογραφίσουμε το χώρο και στη συνέχεια θα μπούμε στο ναό να θαυμάσουμε τα περίφημα ψηφιδωτά. Κάθε ομάδα θα μας παρουσιάσει ένα από αυτά.
Γυρίζοντας στο σχολείο θα χρησιμοποιήσουμε τις γνώσεις και το φωτογραφικό υλικό και θα κατασκευάσουμε μια πολυμεσική παρουσίαση. ..

Εικονική περιήγηση στη Μονή Δαφνίου


Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011

Λοιπόν, εσείς τι θα κάνετε στην "Ωρα της Γης";

Σε δυο ώρες (δηλ στις 8.30μμ) σβήστε τα φώτα!!! 
Συμμετέχετε κι εσείς στην Ώρα της Γης!



Τι είναι η Ώρα της Γης

Η Ώρα της Γης ξεκίνησε το 2007 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας με τη συμμετοχή 2.2 εκατομμυρίων νοικοκυριών και επιχειρήσεων που έσβησαν τα φώτα τους για μία ώρα. Μόλις έναν χρόνο αργότερα η εκστρατεία μετατράπηκε σε ένα παγκόσμιο κίνημα για το κλίμα με τη συμμετοχή 100 εκατομμυρίων ανθρώπων σε 35 χώρες. Παγκοσμίως γνωστά κτίρια και τοποθεσίες όπως η γέφυρα Golden Gate και το Κολοσσαίο, σκοτείνιασαν για μία ώρα και μετατράπηκαν σε σύμβολα ελπίδας για ένα πρόβλημα που γίνεται κάθε ώρα και πιο έντονο.


Η Ώρα της Γης 2011 απευθύνεται σε κάθε πολίτη, κάθε επιχείρηση και κάθε ανθρώπινη κοινότητα στον πλανήτη. Μας δίνει το σύνθημα να ξεπεράσουμε τα 60 λεπτά, να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας. Μας καλεί να δράσουμε, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να συμμετέχουμε ενεργά σε πρωτοβουλίες για ένα βιώσιμο μέλλον. 
Περιμένω να μου γράψετε λοιπόν τις δράσεις σας, μικροί και μεγάλοι… Τι δεσμεύεστε να κάνετε εσείς, από εδώ και στο εξής για την εξοικονόμηση ενέργειας;


Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

Οι μάχες του Χαϊδαρίου

το χρονικό της επανάστασης του 21

Του χρόνου, που θα γίνεται εκτάκια, θα έχετε την ευκαιρία να μελετήσετε πιο ολοκληρωμένα, αυτό το θαύμα της ελληνικής ιστορίας που λέγεται "επανάσταση του 21" και θα κατανοήσετε καλύτερα πως μια  χούφτα άνθρωποι μπόρεσαν να αντισταθούν στον τουρκικό ζυγό, να ελευθερώσουν μια "φλούδα γης" και να κληροδοτήσουν στις επόμενες γενιές το ελληνικό κράτος. Η τέχνη  ελληνική και ξένη (ζωγραφική, ποίηση, μουσική κλπ)  δεν ήταν δυνατόν να μείνει ανεπηρέαστη από αυτό το μεγάλο γεγονός. Και η πόλη μας, το Χαϊδάρι έχει τη δική της συμμετοχή στον Αγώνα.
η επανάσταση του 21

για να γλιτώσουν αυτή τη φλούδα...

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

Ο Νίκος Ξυλούρης ερμηνεύει Δ. Σολωμό



Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει.
Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί κι η μάνα το ζηλεύει.
Τα μάτια η πείνα εμαύρισε στα μάτια η μάνα μνέει
στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει.
"Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τι σ' έχω 'γώ στο χέρι;
Οπού συ μου 'γινες βαρύ κι ο Αγαρηνός το ξέρει"

Επεισόδιο 3ο. «Η Εξέγερση»


Η επανάσταση του 1821 μέσα από τους ήρωες - Καραϊσκάκης


Παρακολουθήσαμε τα δύο από τα έξι βίντεο της εκπαιδευτικής τηλεόρασης και εντυπωσιαστήκαμε από την δυναμική προσωπικότητα της Μπουμπουλίνας και τον τολμηρό και γενναίο χαρακτήρα του Γεωργίου Καραΐσκάκη. Παρακολουθήστε και τα υπόλοιπα τέσσερα βίντεο και γράψτε από μια μικρή παράγραφο για το καθένα, τι είναι αυτό που σας εντυπωσίασε στο χαρακτήρα ή στη δράση του κάθε αγωνιστή... Στη συνέχεια, αφού τους γνωρίσετε ψηφίστε τον αγαπημένο σας ήρωα της επανάστασης, στην ψηφοφορία του ιστολογίου και γράψτε δυο λόγια γι΄αυτόν στο Wiki μας. (στη σελίδα "οι εργασίες μας")

Η επανάσταση του 1821 μέσα από τους ήρωες - Κολοκοτρώνης

Η επανάσταση του 1821 μέσα από τους ήρωες - Μπουμπουλίνα

Η επανάσταση του 1821 μέσα από τους ήρωες - Μπότσαρης Μάρκος










Η επανάσταση του 1821 μέσα από τους ήρωες - Κανάρης

Η επανάσταση του 1821 μέσα από τους ήρωες - Μιαούλης Ανδρέας


Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

22 Μάρτίου: Παγκόσμια Ημέρα του νερού

Έπεσαν όλες οι παγκόσμια σημαντικές ημέρες μαζί... Και λόγω της προετοιμασίας για την εθνική μας γιορτή (σημαντική και αυτή...) δεν προλάβαμε να πούμε πολλά για το νερό, αυτό το πολύτιμο στοιχείο της φύσης... Σύντομα όμως θα ασχοληθούμε με αυτό κάνοντας τις διαδρομές μας στα υδάτινα οικοσυστήματα της πόλης μας, τη λίμνη Κουμουνδούρου και τη θάλασσα του Σκαραμαγκά. Ως τότε ας αρκεστούμε σε δυο συλλεκτικές φωτογραφίες από την πόλη μας...

(πηγάδι στην περιοχή Δαφνίου, 1928, από το φωτογραφικό αρχείο του Γιάννη Ιγγλέση)


(νερουλάδες του Χαϊδαρίου, 1950)

21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Τους "μικρούς γαλαξίες" του Νικηφόρου Βρεττάκου διαλέξαμε να διαβάσουμε και να συζητήσουμε για την ημέρα της ποίησης... Τους μικρούς γαλαξίες που κατοικούν τη γη μας... Τους μικρούς γαλαξίες της τάξης μας...



Πάνε κι έρχονται οι άνθρωποι πάνω στη γη.
Σταματάνε για λίγο, στέκονται ο ένας
αντίκρυ στον άλλο, μιλούν μεταξύ τους.
Έπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν
σαν πέτρες που βλέπονται.
Όμως, εσύ,
δε λόξεψες, βάδισες ίσα, προχώρησες
μες από μένα, κάτω απ’ τα τόξα μου,
όπως κι εγώ: προχώρησα ίσα, μες από σένα,
κάτω απ’ τα τόξα σου. Σταθήκαμε ο ένας μας
μέσα στον άλλο, σα νάχαμε φτάσει.


Βλέποντας πάνω μας δυο κόσμους σε πλήρη
λάμψη και κίνηση, σαστίσαμε ακίνητοι
κάτω απ’ τη θέα τους -
Ήσουν νερό,
κατάκλυσες μέσα μου όλες τις στέρνες.
Ήσουνα φως, διαμοιράστηκες. Όλες
οι φλέβες μου έγιναν άξαφνα ένα
δίχτυ που λάμπει: στα πόδια, στα χέρια,
στο στήθος, στο μέτωπο.
Τ’ άστρα το βλέπουνε, ότι:
δυο δισεκατομμύρια μικροί γαλαξίες και πλέον
κατοικούμε τη γη



Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Ποικίλο όρος, το βουνό της πόλης μας

Αύριο, θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος... θα κάνουμε τη δεύτερη διαδρομή μας. θα επισκεφτούμε το Copa Copana! Όχι φυσικά για να κάνουμε νεροτσουλήθρες, αλλά για να συμμετάσχουμε στη δεντροφύτευση που θα γίνει εκεί από τον ΑΣΔΑ (Αναπτυξιακός Σύνδεσμος Δυτικής Αθήνας)
Η δεντροφύτευση θα γίνει στο πάρκο του Ιωάννη Τραυλού (θυμηθείτε να ρωτήσετε πώς πήρε το όνομα αυτό...)
Τα έργα αποκατάστασης όπως είναι οι δεντροφυτεύσεις είναι πολύ σημαντικά, αρκεί να γίνονται σύμφωνα με μελέτες κι όχι στην τύχη, μόνο και μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων. Στον ίδιο χώρο, δίπλα στον πολύβουο μεγάλο δρόμο της Λεωφόρου Αθηνών (Καβάλας) θα εντοπίσουμε ίχνη της αρχαίας Ιεράς Οδού... Ναι, σωστά θυμάστε, του δρόμου, που έπαιρναν οι μύστες από τον Κεραμεικό ως την Ελευσίνα, προκειμένου να μυηθούν στα Ελευσίνια Μυστήρια...

Δυτικά της Αθήνας (μέρος πρώτο)

Σήμερα μιλήσαμε για το Ποικίλο Όρος, για το βουνό της πόλης μας. Έναν από τους λιγοστούς πνεύμονες περιαστικού πράσινου για το λεκανοπέδιο της Αττικής. Γνωρίσαμε τα χαρακτηριστικά του, το ύψος του, την έκτασή του, με ποιους δήμους συνορεύει, μάθαμε την ιστορία του, τη χλωρίδα και την πανίδα του. Ακόμη συζητήσαμε για τους κινδύνους που το απειλούν από τα παλιότερα χρόνια μέχρι σήμερα, για το οικοσύστημά του που συνεχώς υποβαθμίζεται, καθώς και για τις ενέργειες που γίνονται από περιβαλλοντικές ομάδες και τοπικούς φορείς για τη διάσωση και την αναβάθμιση του οικοσυστήματος.

Δυτικά της Αθήνας (μέρος δεύτερο)

javascript:void(0)

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

Κλίμα, κλιματικές αλλαγές

Αύριο θα έρθει στο σχολείο μας η περιβαλλοντική ομάδα "Δίκτυο Μεσόγειος SOS" και θα μας μιλήσει για το κλίμα και τις κλιματικές αλλαγές. Ήδη έχουμε μιλήσει για τους παράγοντες που διαμορφώνουν τον καιρό και το κλίμα ενός τόπου... Τους φυσικούς παράγοντες! Γιατί δυστυχώς υπάρχουν και άλλοι, όχι τόσο φυσικοί, που διαταράσσουν αυτή τη φυσική νομοτέλεια. Το πρόγραμμα που θα παρακολουθήσουμε αύριο θα μας δώσει την αφορμή να μάθουμε περισσότερα πράγματα για την υπερθέρμανση που απειλεί τον πλανήτη, για την εξοικονόμηση της ενέργειας και το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Το εκπαιδευτικό υλικό που υπάρχει στην ιστοσελίδα "Δράση για το κλίμα" θα μας βοηθήσει!

(κάντε κλικ για να μπείτε στην ιστοσελίδα)

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Ποιος θα μας πει το δελτίο καιρού αύριο;



Λοιπόν Παίδες! Από αύριο κάποιος-α από εσάς θ΄αναλαμβάνει να μας ενηρώνει κάθε πρωί για τον καιρό της ημέρας σε όλη τη χώρα. Θα έχει φροντίσει βέβαια να ενημερωθεί από την τηλεόραση ή το διαδίκτυο το προηγούμενο βράδυ. Η παρουσίαση του καιρού μπορεί να γίνεται στο χάρτη ή στο διαδραστικό πίνακα. Ας εξασκηθούμε όλοι σήμερα για να δούμε το ταλέντο μας! Παρακολουθήστε λοιπόν το αποψινό δελτίο καιρού στην τηλεόραση και κάντε πρόβες! Μην ξεχνάτε να χρησιμοποιήσετε τις ειδικές έννοιες που επεξεργαστήκαμε σήμερα, καθώς και τα ειδικά ρήματα για να είστε ακριβείς!
Ο παρακάτω πίνακας θα σας βοηθήσει να οργανώσετε τις πληροφορίες σας:


Παρατηρήστε επίσης και τα ειδικά σύμβολα που υπάρχουν στους κλιματικούς χάρτες!
Λοιπόν ποιος/ποια θα μας πει τον καιρό αύριο;


Βασικές έννοιες στα κλάσματα

Ο εννοιολογικός χάρτης της ομάδας1 (Ειρήνη, Χριστίνα)

Ο εννοιολογικός χάρτης της ομάδας 2 (Μαρία, Βίβιαν)


Ο εννοιολογικός χάρτης της ομάδας 5 (Μάρκος, Νίκος)


Ο εννοιολογικός χάρτης της ομάδας 6 (Βαγγέλης, Τόλης)


Ο εννοιολογικός χάρτης της ομάδας 3 (Μιχάλης, Βασιλική)

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

8η Μαρτίου, Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας: Γυναίκες στην τέχνη

8η Μαρτίου: Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας


8 Μαρτίου 1857, Νέα Υόρκη: Οι εργαζόμενες γυναίκες μιας κλωστουφαντουργίας, ντυμένες στα άσπρα, κάνουν απεργία με αίτημα την ίση αμοιβή με τους άντρες. Η μεγάλη διαδήλωση πνίγεται στο αίμα, αλλά ανοίγει ο δρόμος για ίσα δικαιώματα των δύο φύλων, δυστυχώς μονάχα όμως για το δυτικό κόσμο. Το 1910 καθιερώνεται στην Κοπεγχάγη της Δανίας πρώτα η 8η Μαρτίου ως παγκόσμια μέρα της γυναίκας. Από τότε γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο, είτε σε περιοχές που είναι χειραφετημένη είτε σε περιοχές όπου ζει υπό καταπίεση.

Και κάτι ακόμη που το άκουσα όταν ήμουν κι εγώ μαθήτρια, μια τέτοια μέρα κι ακόμα με συγκινεί..
Όλοι ξέρουμε πως οι λέξεις έχουν κι αυτές την ιστορία τους ...τις μνήμες τους... Έτσι και η λέξη "σαμποτάζ" που όλοι μας ξέρουμε τη σημασία της.  Στα κλωστοϋφαντουργικά λοιπόν εργοστάσια που δούλευαν οι εργάτριες εκείνης της εποχής συνέβαινε πολύ συχνά το εξής τραγικό φαινόμενο: τα μακριά φουστάνια των γυναικών πιάνονταν από τις τουρμπίνες, οι οποίες τραβούσαν μέσα τα γυναικεία σώματα και τα έλιωναν. Οι εργοστασιάρχες δεν σταματούσαν τις μηχανές για να μην έχουν απώλειες ενέργειας και χρημάτων κι έτσι οι άλλες εργάτριες που παρακολουθούσαν το αποτρόπαιο αυτό θέαμα, έβγαζαν τα ξύλινα παπούτσια που φορούσαν (τα σαμπό) και τα πετούσαν στις τουρμπίνες να σταματήσουν. Αυτή η ενέργεια ονομάστηκε σαμποτάζ από τα ξύλινα σαμπό που έριχναν στα μηχανήματα. Κι από τότε μάλιστα άρχισαν οι γυναίκες εργάτριες να φορούν παντελόνια, σύμβολο χειραφέτησης την εποχή εκείνη.

Σήμερα στην εποχή μας οι γυναίκες  μπορεί να μην κινδυνεύουν από τις τουρμπίνες μιας κλωστοϋφαντουργίας, αλλά οι απειλές είναι πιο μεγάλες και πιο ύπουλες: η ανθρώπινη εκμετάλευση, ο θρησκευτικός φανατισμός, η ανεργία, η βία είναι μερικές από αυτές.
Πακόσμια μέρα της γυναίκας σήμερα και ας σκεφτούμε τους στίχους του αγαπημένου σας τραγουδιστή John Lennon: "Η γυναίκα είναι ο μαύρος αυτού του κόσμου"
Η γυναίκα που σήμερα παρόλη τη φαινομενκή ισότητα έχει επωμιστεί όλους τους ρόλους: της μητέρας, της συζύγου, της εργαζόμενης...


Όνειρα για ...χαρταετούς και περιστέρια...



Ξέρω ότι κανείς σας δεν είναι σπίτι του αυτή τη στιγμή...  Είμαι σίγουρη πως παρόλη την παγωνιά της ημέρας, έχετε ξαμοληθεί στο λόφο του Προφήτη Ηλία ή στις ραχούλες του Ποικίλου 'Ορους για να πετάξετε το χαρταετό σας!  Αυτό το πολύχρωμο πουλί που συμβολίζει τα όνειρά μας  και που κάθε χρόνο περιμένουμε την Καθαρά Δευτέρα να δοκιμάσουμε την τύχη τους...
Πόσες εικόνες δεν μας φέρνει στο μυαλό η λέξη χαρταετός... Και πόσες λέξεις... Και πόσες ιστορίες... Για πτήσεις και πτώσεις...
Ανατολίτικο έθιμο που ήρθε στην Ευρώπη περίπου το 1400 μ.Χ. από τους εξερευνητές της Ασίας.
Στις Ανατολικές χώρες η τέχνη της κατασκευής χαρταετών τελειοποιήθηκε μιας και ήταν μέρος της θρησκείας τους. έτσι κατασκεύαζαν περίτεχνους χαρταετούς, ιπτάμενους δράκους, πουλιά, ψάρια, ζώα και κρεμούσαν στην ουρά τους τις ευχές και τις επιθυμίες τους και τα αμολούσαν...να πάνε ψηλα...όσο γίνεται πιο κοντά στο θεό.
Πρώτος λέγεται, ο κινέζος Κουνκσού Φαν κατασκεύασε το 400 π.Χ. ένα ξύλινο πουλί που πετούσε για τρεις συνεχόμενες ημέρες!
Αν ανατρέξουμε όμως στην ιστορία των πτήσεων και των ανθρώπινων προσπαθειών που έγιναν για να μπορέσουμε να κατακτήσουμε τους αιθέρες θα δούμε με έκπληξη, ότι περίπου την ίδια εποχή και ίσως λίγο νωρίτερα από τον Κινέζο, ο αρχιμηχανικός Αρχύτας ο Ταραντίνος (440-360 π.Χ.), μαθητής του Πυθαγόρα, που ζούσε στην ελληνική αποικία του Τάραντα της Κάτω Ιταλίας, έφτιαξε την πρώτη πετομηχανή, το περίφημο περιστέρι του Αρχύτα. Για να το κατασκευάσει μάλιστα, χρησιμοποίησε αντί για μπαλόνι, την ουροδόχο κύστη ενός γουρουνιού!Έτσι το πανάλαφρο ομοίωμα περιστεριού, μπορούσε να πετάει σχεδόν 200 μέτρα μέχρι να τελειώσει ο συμπιεσμένος αέρας.


η πετομηχανή του Αρχύτα


Έτσι σήμερα οι ουρανοί είναι γεμάτοι από όνειρα...χαρταετούς και..περιστέρια...
Κι όσο για την ιστορία των πτήσεων; εξελίχτηκε τόσο πολύ που όλοι πια ξέρουμε πως οι σύγχρονες πετομηχανές δεν κουβαλούν πια μόνο τα όνειρα κοντά στο θεό... αλλά και τους εφιάλτες κοντά στους ανθρώπους. Και φυσικά μιλάμε για τα πολεμικά αεροπλάνα που βομβαρδίζουν με φρίκη την ανθρωπότητα...
Ας είναι λοιπόν ο χαρταετός της Καθαράς Δευτέρας, ένα συμβολικό περιστέρι (σαν κι εκείνο του Αρχύτα), ένα χάρτινο περιστέρι ειρήνης!



Μασκαράδες μιας άλλης εποχής!


Χιώτες μασκαράδες, μιας άλλης εποχής  στην οδό Καραϊσκάκη
(η φωτογραφία είναι από το "Οικόπολις")

Ο Μίμης και η Άννα πετούν τον αϊτό τους!

Αυτός ο χαρταετός με πλημμυρίζει νοσταλγία! Είναι η εικόνα από το πρώτο μου αναγνωστικό, όταν ήμουν στην Πρώτη Δημοτικού! Τα παιδάκια η Άννα και ο Μίμης, αλλά και η μικρότερη αδερφή τους η Λόλα, μας έκαναν συντροφιά στα μαθήματά μας! Ευχαριστούμε την κ. Μαριλένα που μας το θύμισε!


η ώρα στα δάση όλου του κόσμου